Kurs Excel 2007 – Podstawy – Interfejs – Budowa programu i okna

Ten wpis jest częścią kursu Excel 2007 – podstawy, zapraszam do zapoznania się z pełnym spisem treści.


W tej części kursu:

  • Czym są arkusze i skoroszyty
  • Budowa Okna
Czas trwania: 20 min


Wstęp

  Nie otwieraj jeszcze programu Excel, dopóki Cię o to nie poproszę.
  Program Excel w uproszczeniu przypomina duży plecak z zeszytami. Możemy mieć dużo zeszytów (skoroszytów). Skoroszyty mogą znajdować się w wielu miejscach, na dysku twardym komputera, jako załączniki do wiadomości email lub na stronach internetowych. W każdym z nich znajduje się wiele zapisanych kartek (arkuszy). Na każdej kartce znajdują się kratki (komórki), w które wpisujemy nasze obliczenia, wykresy, tabelki czy wzory. Zobaczmy więc jak te trzy elementy mają się do siebie i w jaki sposób Excel je nam pokazuje.

Czym są arkusze i skoroszyty

Podstawowym elementem pracy z Excelem, jak w każdym innym programie jest plik, w tym przypadku zwany skoroszytem. Domyślnym rozszerzeniem pliku Excel 2007 jest .xlsx. Każdy skoroszyt ma swoją nazwę, którą widzimy przeglądając zawartość dysku komputera.

Dwa arkusze umieszczone w folderze, w systemie Windows XP
Plik Excel jako załącznik do wiadomości email w programie Outlook 2007

Na plik składają się arkusze. Standardowe arkusze składają się z komórek, oraz dodatkowych elementów, takich jak wykresy, obrazy, tabele przestawne czy formularze. Każdy arkusz w skoroszycie ma swoją i nazwę. Każdy arkusz w skoroszycie musi mieć inną nazwę, jednak mogą występować dwa arkusze o takich samych nazwach w różnych skoroszytach.

Każda komórka w skoroszycie określona jest przez wiersz i kolumnę. Wiersze określane są przez cyfry a kolumny przez litery. Na przykład komórka leżąca na przecięciu kolumny A i wiersza 4 określana jest jako komórka A4. Użyte określenie A4 nazywa się adresem komórki. Tak więc mówi się np: „komórka o adresie E6” lub po prostu „komórka E6”. Czasem pomija się słowo komórka i posługuje samym adresem, np. „Dodałem E6 do E5”.

Pojedyncza komórka, po wybraniu zaznaczona jest pogrubieniem

Zestaw kilku komórek nazywa się zakresem. Zakresy są najczęściej prostokątami, określanymi przez zestaw dwóch adresów. Jeden określa lewy, górny róg podczas gdy drugi określa prawy, dolny.
Oba adresy rozdzielone są dwukropkiem. Na przykład F6:H11, lub A1:C10. Zakres może w skrajnym przypadku obejmować wszystkie komórki danej kolumny lub wiersza, określa się go wtedy odpowiednio: A:B – wszystkie komórki od kolumny A do kolumny B włącznie, 18:18 –  wszystkie komórki od wiersza 18 do wiersza 18 włącznie (czyli jeden cały wiersz).

Zakres 15 komórek po zaznaczeniu

 Komórki mogą być wypełnione wartościami lub formułami. Ponadto na arkuszu znajduje się niewidoczna warstwa, na której umieszczane są dodatkowe elementy, takie jak jak obrazy czy wykresy.

Budowa okna

 Otwórz teraz program Excel. Możesz to zrobić poprzez menu Start lub skrót na pulpicie. Możesz też stworzyć wygodny skrót klawiaturowy. Poniżej znajduje się zrzut ekranu po otwarciu nowego dokumentu Excel. Ilość elementów może przytłaczać, jednak wiele z nich jest uniwersalnych dla większości programów w systemie Windows. Poza tym używa się ich tak często, że wchodzi to w krew.

  1. Przycisk Office; udostępnia opcje pracy z programem, oraz operacje na skoroszycie, takie jak zapisywanie czy drukowanie.
  2. Pasek Szybki dostęp; można na nim umieszczać często używane polecenia.
  3. Pasek tytułu; zawiera nazwę aktualnie otwartego pliku.
  4. Przycisk minimalizujący okno programu; po naciśnięciu okno zniknie z widoku i będzie dostępne na pasku zadań systemu.
  5. Przycisk Maksymalizuj lub Przywróć w dół; zmienia wielkość okna pomiędzy wypełnieniem całego ekranu a wypełnieniem części ekranu.
  6. Przycisk zamknij program; zamyka program Excel.
  7. Przycisk minimalizuj Skoroszyt; minimalizuje skoroszyt.
  8. Przycisk maksymalizuj skoroszyt; wypełnia całe okno programu aktywnym skoroszytem.
  9. Przycisk zamknij skoroszyty, zamyka skoroszyt, bez zamykania programu
  10. Lista kart; każda karta to zestaw innych narzędzi do pracy z programem.
  11. Wstążka; zaznaczone czerwonym prostokątem, zestaw narzędzi do pracy z programem.
  12. Pole nazwy; zawiera nazwę wybranej komórki, obszaru lub innego, aktualnie wybranego obiektu
  13. Pasek formuły; wyświetla zawartość aktualnie wybranej komórki, służy też do edycji wybranej komórki.
  14. Przyciski przeglądania kart arkuszy; służy do zmiany aktualnie wybranego arkusza (cztery przyciski)
  15. Karty arkuszy; pokazują arkusze umieszczone w skoroszycie, przy większej ilości arkuszy nie wszystkie mogą być widoczne, należy wtedy użyć przycisków przeglądania arkuszy
  16. Przycisk wstaw arkusz; wstawia nowy arkusz.
  17. Pasek przewijania poziomego; służy do poruszania się po arkuszu w poziomie.
  18. Pasek przewijania pionowego; służy do poruszania się po arkuszu w pionie.
  19. pasek stanu; rożne informacje na temat stanu pracy programu.
  20. Przyciski widoku stron; zmieniają sposób wyświetlania arkusza.
  21. Pasek powiększania, zmienia wielkość, w jakiej wyświetlany jest arkusz.
  22. Etykiet kolumn, zawierają litery.
  23. Etykiety wierszy, zawierają cyfry.
  24. Zaznaczona komórka; zaznaczona komórka ma pogrubione krawędzie.

Ćwiczenie

  • Spróbuj użyć każdego z powyższych przycisków kilka razy i obserwuj efekty, eksperymentuj, przede wszystkim nie bój się, że coś zepsujesz.
  • Otwórz program kilka razy i spróbuj zamknąć okna w odwrotnej kolejności niż się otworzyły.
  • Używając pasków przewijania zobacz jakie wartości mogą przyjmować etykiety kolumn.
  • Klikając w różne komórki, zobacz jakie wartości przyjmuje pole nazwy.

Subskrybuj RSS, aby otrzymywać najnowsze informacje o rozwoju kursu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *